Evidence

Discriminatie op het werk. Vaak subtiel, soms flagrant. Zaak is dat het meestal heel moeilijk te bewijzen valt, ondanks dat het slachtoffer de effecten als heel reëel en bedreigend kan ervaren. De meeste landen hebben ondertussen stappen genomen en wetten doorgevoerd die discriminatie op het werk strafbaar maakt. Naast criminalisering van discriminatie op het werk wordt ook sterk ingezet op sensibilisering. Het is niet altijd evident waar de grens ligt.

Wat is discriminatie

In België is het bij wet verboden om een oordeel te baseren op een aantal criteria zoals o.a.: geslacht, leeftijd of seksuele geaardheid en afkomst of etniciteit. Ook gender is ondertussen een criterium geworden. Discriminatie is meestal moeilijk te bewijzen en heeft een veelzijdig gezicht. Sensibilisering is een sleutelwoord om discriminatie op het werk tegen te gaan. Mensen weten vaak niet dat ze aan het discrimineren zijn.

Directe of indirecte discriminatie?

Men spreekt van directe discriminatie wanneer je op grond van één van de beschermde criteria slecht behandeld wordt. Vaak ook kan het zijn dat je niet wordt benadeeld op grond van een beschermd criterium, en toch discriminatie vaststelt. Indirecte discriminatie kan zijn dat bijvoorbeeld bepaalde vragen die aan vrouwen gesteld worden niet aan mannen worden gesteld. De hardnekkigheid van discriminatie ligt hem in de subtiliteit van woorden en gedragingen.

De houding van werknemers ten aanzien van diversiteit op de werkvloer is positief. 9 op 10 Belgen vindt dat iedereen, ongeacht afkomst of geslacht, baas van een bedrijf kan zijn. Dat blijkt uit onderzoek van Trendhuis, in samenwerking met o.a. VDAB en Infrabel bij 4.635 Belgen. Toch werden 14% van de werknemers met niet-Belgische roots het afgelopen jaar gediscrimineerd. Er is dus nog werk aan de winkel!